Ik ben in 2020 bij BridgeCity terechtgekomen, op het moment dat ik aan mijn ingenieursstudies begon. Op dat moment zocht ik een plaats om te studeren, maar ook om te experimenteren en concreet te begrijpen wat het betekent om ingenieur te zijn. Ik had een plek nodig waar ik mij kon concentreren, ideeën kon testen, fouten mocht maken, opnieuw kon beginnen en stap voor stap kon vooruitgaan. BridgeCity en Superlab hebben daarin een zeer belangrijke rol gespeeld.
Ik heb hier volledige dagen doorgebracht met studeren, ook tijdens de heetste zomers, wanneer het moeilijk was om ergens anders te werken. In dit gebouw heb ik mijn theoretische vakken kunnen omzetten in iets concreets. Elk hoofdstuk mechanica, elektronica of fabricatie vond hier een echte toepassing. Onder de begeleiding van Mikele, die ik beschouw als een echte meester in de ingenieurskunst, ben ik kunnen evolueren van “les op papier” naar praktijk.
In de loop der jaren heb ik geleerd mijn handen evenveel te gebruiken als mijn hoofd. In BridgeCity heb ik lassen, solderen, verspanen, frezen en draaien geleerd en geoefend. Ik heb geleerd een robotarm te besturen, elektronica te herstellen en samen te bouwen, met hout te werken, printplaten te maken, glas te installeren, onderdelen te modelleren en ze in 3D te printen. Ik heb hier ook muziek kunnen opnemen in een studio, zeefdruk op kleding gedaan, en vooral geleerd om een probleem vanuit verschillende invalshoeken te bekijken vóór ik naar een oplossing zoek. Deze plek heeft mij geduld, nauwkeurigheid en de vrijheid om te verkennen geleerd.
BridgeCity is niet alleen machines en gereedschap, het zijn ook de mensen die er werken. Dankzij deze plek heb ik mijn netwerk en mijn kijk op de wereld kunnen uitbreiden. Ik heb er muzikanten, kunstenaars, glasbewerkers, traditionele brouwers, mensen uit de voedingssector en andere makers en ambachtslui ontmoet. Iedereen heeft een andere manier om naar het leven en naar werk te kijken. Die diversiteit heeft mij enorm verrijkt en heeft een directe invloed op hoe ik over mijn technische projecten nadenk.
Vandaag evolueert mijn activiteit in BridgeCity. Ik werk aan gepersonaliseerde kleding en aan manieren om bestaande kleding een tweede leven te geven. Samen met anderen hebben we een printer volledig opnieuw opgebouwd om rechtstreeks op textiel te kunnen printen. Het idee is om mensen de mogelijkheid te geven zelf te kiezen wat ze willen dragen, hun ideeën en hun creativiteit op hun kleding te uiten, tegen een eerlijke prijs, terwijl we zoveel mogelijk kleding recycleren. Voor mij verbindt dit project techniek, ecologie en persoonlijke expressie, en BridgeCity is de juiste plek om het te ontwikkelen.
Tegelijk wil ik blijven vooruitgaan in de mechanica en de robotica. Een van mijn doelen is een robot te ontwerpen die kleine bedrijven kan helpen hun activiteit te verbeteren, bijvoorbeeld door bepaalde taken te automatiseren of bepaalde processen efficiënter te maken. Voor dit soort projecten heb je ruimte nodig, gereedschap, maar ook een omgeving waar je kan testen, bijsturen en soms fouten maken, zonder meteen volledig geblokkeerd te worden door financiële beperkingen. Dat is precies wat ik in BridgeCity vind.
Werken in een gebouw als BridgeCity verandert echt mijn manier van ontwikkelen. Het is geen anoniem kantoor, maar een oud gebouw dat opnieuw tot leven is gekomen dankzij gepassioneerde mensen. De gedeelde ateliers en werkruimtes creëren een eenvoudige maar heel bijzondere sfeer, waar je kunt testen, maken, soms lawaai mag maken en je ook kunt concentreren. In Brussel hebben veel makers geen toegang tot zo’n plek, en voor mij heeft deze plaats een heel belangrijke waarde.
De toegevoegde waarde van Superlab is voor mij heel concreet. Zij “beheren” niet gewoon een gebouw, ze creëren een echte en menselijke werkcontext. Dankzij hen is de plek toegankelijk, georganiseerd en goed uitgerust. Door Mikele heb ik enorm veel geleerd over ingenieurschap en over hoe je op een nette en doordachte manier werkt. Alice heeft mij veel geholpen door haar vertrouwen, haar steun en haar vermogen om mensen en projecten met elkaar te verbinden. Zonder Superlab had ik waarschijnlijk nooit zo’n complete omgeving gevonden om mij als ingenieur te vormen, als uitvinder te experimenteren en in mijn projecten vooruit te geraken.
Ik voel een grote dankbaarheid tegenover alle mensen die BridgeCity en Superlab mogelijk maken. Dit project betekent heel veel voor mij. Het heeft mij begeleid tijdens mijn studies, mijn eerste concrete ervaringen, mijn proefprojecten, mijn fouten en mijn nieuwe ambities. Voor mij is BridgeCity niet zomaar een praktische ruimte. Het is een project dat echt iets kan veranderen in Brussel. Het is een plek waar de volgende uitvinders, artiesten en ook oplossingen voor lokale kleine bedrijven kunnen ontstaan.
Tot slot wil ik Citydev van harte bedanken voor de kans die we krijgen om deze plek te gebruiken en er onze activiteiten te ontwikkelen. Zonder die steun en zonder de terbeschikkingstelling van deze ruimte zou een groot deel van wat ik in BridgeCity heb kunnen leren, creëren en opbouwen simpelweg niet mogelijk zijn geweest.
Met al mijn dankbaarheid,
Natanael Colompar